Literatuur

Verschenen in: Heer zie neer
Uitgeverij Aspekt

Een zee van tijd. (fragment)

door Jet van Swieten

'U heeft niet zo lang meer,' spreekt de arts vanachter zijn bureau. De doodse stilte die zijn woorden volgt zuigt de spreekkameratmosfeer vacuüm. Het in mijn aderen stuwend bloed stampt als een mokerslag de stilte in mijn hoofd aan diggelen. Mijn mond weigert spreken, beweegt niet eens. Mijn tong plakt mijn bovenkaak vast aan de kaak eronder. Drieduizend vragen dringen zich tegelijkertijd aan mij op, verdringen elkaar in hun poging eerste te zijn. De afzonderlijke woorden raken verknipt, verstrikt en verward; keren in zwijgen. Onbeweeglijk bekijk ik de geneesheer.
De arts bekijkt op zijn beurt mijn kaart. Draait het document om en om. Hij zou zich vergist kunnen hebben. De gouden randjes van zijn halve brilmontuur schitteren op mijn netvlies. Ze laten een klein randje hoop bij mij achter.
'Nu u niet zo lang meer heeft,' doorbreekt de arts de stilte, 'zal ik u wat informatie meegeven. Hij legt zijn bril op het bureau en met de zwaai die zijn lichaam daarbij maakt, duikt hij door naar één van de laden die onder zijn schrijfmeubel moeten hangen. Alleen zijn rug is nog zichtbaar. Twee tellen later komt hij soepel boven met een stapel papieren. Zijn witte jas lijkt op het morgenlicht dat bij het aanbreken van de dag speels over de rand van de aarde tevoorschijn komt. Een teken van hoop, bedenk ik. Ongezien schuif ik de voorlichting in mijn tas eer ik met een schuchter 'Nou tot ziens dan maar,' uit de spreekkamer verdwijn.

...